aferyibezprawie.org

[Dziadek Franek]

Na wyznaczony termin przygotowałem sobie tekst z kluczowymi kwestiami poruszanymi w poprzednich pismach procesowych. Nie odczytałem go jednak, ponieważ dzień przed rozprawą zostałem powiadomiony telefonicznie przez Kancelarię Sądu Okręgowego, że rozprawa nie odbędzie się.
Doświadczony dotychczasowym brakiem obiektywizmu postanowiłem, że pójdę do Sądu i złożę w Kancelarii przygotowane pismo. Do tego postanowienia zdopingował mnie dopisek na wezwaniu, że stawienie się na rozprawę jest obowiązkowe. Obawiałem się, że może on być wykorzystany gdyby telefon był blefem.

Dziadek Franek

Wypowiedź wyrażona na rozprawie w dniu 7.07.2010 R

Marian Marciniak
Sygn. akt VIII U 2270/09

SĄD OKRĘGOWY W ŁODZI
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

- Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaniżył podstawę mojej emerytury.
W roku 1976 o 75% faktycznie wykazanej wielkości zarobku.
W latach 1985 – 1990 o 50% faktycznych zarobków.
Podstawy w 1991 r = 51,55%; w 1992 r = 42,55%; w 1995 r = 52,42% zostały również zaniżone. Zgodnie z przepisami – dla osób prowadzących działalność gospodarczą – podstawę wymiaru składki ustanowiono na poziomie 60% statystycznego wynagrodzenia i zgodnie z podstawowymi regułami liczenia takie przeciętne wartości należało przyjąć tu do obliczeń.

-.Przy ustalaniu podstawy wymiaru składek w Spółdzielni Pracy „Kormoran” w latach 1979 – 1985. Organ rentowy pominął informację, iż ówczesne wynagrodzenie zostało określone jako zarobek statystyczny i uznał, że jest to najniższe wynagrodzenie(?).

- Błędy te są okolicznością, która w zapisie Art. 114.1 Ustawy z 17.12.1998 R, ustanawia prawo do ponownego przeliczenia podstawy emerytury.
Według Art. 15.1 Podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi (…) przeciętna podstawa wymiaru składki. – Organ rentowy omija ten zapis. A na jego miejsce – z kombinacji p. 1 i p. 2 Art. 15 ust. 4 – tworzy alternatywną wykładnię prawa, w której nie zauważa, że Ust. 4 nie ustanawia, lecz służy do ustalenia składników podstawy wymiaru emerytury.
Że w punkcie 1) oblicza się:, ale NIE sumę składek, lecz sumę kwot podstaw wymiaru składek (tzn. przeciętnych zarobków) i kwot, o których mowa w ust. 3.
Że w punkcie 2) oblicza się stosunek każdej z tych sum kwot:, ale NIE stosunek do rocznej sumy wynagrodzeń, lecz do „rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia” ogłoszonej (Art. 20.1.a) za dany rok kalendarzowy.
Proszę zauważyć, że „te sumy kwot” nie są określone, nie są przypisane do żadnej wartości i mogą znaczyć wszystko. – Jeżeli przyjęto, że „sumy kwot” określa punkt 1, to znaczy to, iż są one podstawą wymiaru składek, czyli zgodnie z matematyką stanowią przeciętne wynagrodzenia.

- Analogiczna sytuacja występuje z pojęciem wartości Kwoty Bazowej. Ustawowo – Art. 19; 19a i 20 – jest to kwota ostatnio ogłoszona przez GUS w „Monitorze Polskim”.
Organ rentowy stworzył z tej kwestii alternatywny przepis. Wykorzystał Art. 111.2 i stwierdził, że wyrażenie: „kwotę bazową ostatnio przyjętą do obliczenia świadczenia”, stanowi datę przyznania prawa do emerytury.
Proszę zauważyć, że ponowne przeliczenie emerytury następuje na podstawie Art. 114 i nawet gdyby ten twór miał moc prawną, to nie-miałby tu zastosowania, bo Art. 111 dotyczy zupełnie innej kwestii.

Marian Marciniak